زامسال متنفرم...بس است دیگر!موهایم به قدرکافی سفید شده اند در بیست سالگی!وقتی خودم را مقابل آینه دیدم باور نمی شد این ها همان موهای قهوه ای مشکی منند؟ و تو نمی بینی...(آپ مخصوص دارم واسه این نهنگ)

وقتی امروز میرم تو سایت و عکسش رو می بینم یخ می کنم.....نه کارلوس تو دیگه نه...لطفا!

همین چندوقت پیش مطلبی راجع به اش میخوندم که از ایده های صدسال تنهایی می گفت که با مارکز تبادل نظرکرده بودند و گفته بود رمان آخری که قراره بنویسه ازهمون ایده هاست!

دوست صمیمی مارکز و یوسا!

آئورایم خودش را به شیشه ی کتابخانه می کوبد از وقتی خبر را شنیده است...ویژه نامه های مجلاتم به هوا می پرند و ورقهای فوئنتسشان را نشانم می دهند سطرهایی که زیرشان را با قرمز خط کشیده ام!

خسته ام خسته...

فقط مارکز مانده است که به خاطرسرطانش زود بخواهد برود...حداقل بگذار امسال بگذرد...وگرنه دلم عجیب برای چشم های مهربان و خنده های انرژی بخشت تنگ می شود و مجبور می شوم سرهنگ آئورلیانوی محبوبم را از لای کتاب بیرون بکشم و مثل آن بارانها حالا حالاها در آغوشش ببارم و او فقط ماهی طلایی را کف دستم بگذارد...........

آقایان خانم ها....!

این نهنگی که ما را قورت داده است کی تفمان می کند؟ چقدر باید یونس وار صبر کنیم تا بیرون بیاییم؟

این نهنگ استخوان هایمان را خرد خواهد کرد....

سال سخت

درسینه ات نهنگی می تپد...آخ!

این سطرها بعدا پر خواهند شد..............

‪Neil Gaiman‬ ‏ @neilhimself

Neil Gaiman‏ @neilhimself

wwindgirl I think that is one of the most beautiful fan letters I have ever read, even if I didn't understand it all - that made it better

Neil Gaiman ‏ @neilhimself

wwindgirl if she keeps writing, I am sure she can.

کلمات توی سرم بلند می شوند در هوا چرخ می زنند و من مات و مبهوت می مانم که خوانده با همان صدای رسایش خوانده...سطرهای من را با همان صدایی که عاشقشم و می پیچد در گوشم وناخودآگاه به تصویرش خیره می مانم خوانده...

نیمه تمام کتاب ها از قفسه بیرون می آیند و به سویم هجوم می آورند نیمه با دست پسشان می زنم به صورتم می کوبند به دیوارمی زنمشان روی زمین می افتند بازبه هوا بلند می شوند مقابل چشم هایم می آیند می چرخند می چرخند جمله ها جلوی چشمم حرکت می کنند از صفحه های سفید بیرون می پرند روی پوستم می نشینند و آرام جذب می شوند...میان خروارها کتاب بیهوش می شوم...من را فرا می گیرند...کسی دست مرا بگیرد از این خواب عمیق بیرون بکشد انگار کتاب ها نفرینم کرده اند انگارنویسنده ها طلسمم کرده اند به جرم...کسی دستم را بگیرد بیرونم بکشد دلم می خواهد بلند شوم...بیاستم...دوست دارم بازهم پایم را در دنیای فانتزی خودم بگذارم دنیایی که قرار بود تو را و نیمه را با هم درش شریک کنم و خودم به تماشای همه چیز بنشینم...

نیمه یادت می آید؟همه چیز دنیای قبل مرا یادت هست؟آرزوهایم...فکرهایم...ایده هایم...یادت هست چقدر شبیه بودند؟...پشت تلفن از ایده های هم شوکه می شدیم...نیمه دست هایم را بگیر...ببر...بازهم ببر روی پل عابرپیاده انقلاب...بگذارهمه چیز در من زنده شود چرا کم کم دارم تحلیل می روم؟چقدر سخت است...بگوبازهم در گوشم بگوتصویری را که از من داشتی تا من هم تو را بگویم...نیمه قدم هایمان به کجا رسیده؟...راهنمایی که قراربود تا قله همراهت بیاید چرا پاهایش می لزرد؟نیمه پاهایم می لرزد کل بدنم می لرزد این رعشه دست من نیست...ازدرون سردم است...این زمستان کی تمام می شود؟...دلم راه رفتن می خواهد...

صددرصد اگه ازاین حال و هوا بیرون بودم وقتی که صبح پامی شدم و 15تا اسم ام اس نیمه رو می دیدم...وقتی که دیشب قبول کردم که نخونده نامه رو بفرسته چون گفت مفهوم رو میرسونه و زحمتش رو کشیده...وقتی من خواب بودم و نیل گیمنِ من نامه رو خوند و راس ساعت 12و26 دقیقه ی شب که ظهراونجا بود...قطعاباید می پریدم  هوا و جیغ می کشیدم...شاید هم مثل جودی وقتی که نامه های ب.ب.ل.د می رسید باید شلنگ و تخته می انداختم و دستاموتوهوا رها می کردم و همه رو کنار میزدم و با تمام انرژی می دوییدم...خیلی خوشحال شدم خیلی که وصفش نمی شه کرد که نویسنده ای که....(بازم باید توضیح بدم؟)...جوابم رو داد!به من گفت که مطمئنه می تونم پس باید بتونم...

نیمه کاش می دونستم چطور می تونم ازت تشکر کنم؟اگه نبودی شاید این نامه به دست نیل نمی رسید و خوانده نمی شد...عمق تشکرم رو حس کن...حس عمیق!

حال خوبی نیست وقتی که شادی ام با تو تکمیل نباشه...

تشکرازدوستای نازنینم+استادان عزیزم

آرش شفاعی نوشت:

دیگررمقی نمانده در این تخته بند/ای مهربانترین!نفسم را بیا بگیر

رضا صادقی نوشت:

خسته ام از تظاهر ایستادگی

دنگ نوشت:

ساعت باش برسان خود را به8 به قراری که گذشت و بمان!!

ف.فروغی نوشت:

مثه لاکپشت تو خودم قایم شدم

یزدانی نوشت:

+آخ که چقدرخاطره داره روزگاربی مروت/داره پیرت می کنه غبارسرد خاطره

کاش می فهمیدی این زندگی نیست فلاش بکه

یکی به فکر عزیزش خسته از این همه دوری

+اینجاسرده توهم نیستی/ اینجا سرده منم تنها

من اتفاقی بودم که انگارتنها توی چشمای تو رخ می داد

+ساعتارو به عقب برگردون/اگه فرصتی هنوزم مونده

بگوتوگذشته چی می بینی/که از آینده تورو ترسونده

ساعتاروبه عقب برگردون/اون همه خاطره رو پیدا کن

پشت این همه شب تکراری/1جهان تازه رو من واکن

من هنوززخمی خاطره ام/جزتو هیچ کس رو دلم مرهم نیست

اسم تو صدازدم وقتی که/حتی اسم خودمم یادم نیست

همه ی امیدمی این روزا/که نجاتم بدی از این زندون

توفقط اگه بخوای میتونی/ساعتارو به عقب برگردونی

هنوزم به دستای تو قانعم/هنوز عاشقم با 1زخم عمیق

می دونی نمی شه فراموش کرد

من از بس که توخوابتم زخمی ام/نمیشه که کابوسموگوش کرد

چطورمیشه با گریه هم دود شد

چطورمی شه با خنده هم زخم خورد /چطور میشه باعشق نابود شد

شبایی که می ترسم ازفکرهام/همیشه هوا خیس و بارونیه

دل شکسته نوشت:

امیرعلی: سوختم مادر سوختم.

من نوشت:

لعنت به پولی که نباشد تا کتاب بخری...این هم بن هایی که به ما نرسید...آقایان اصلا به فکر ماهستند؟خیلی خیلی از دیدنش لذت می برم...پولی برای خوردن نیست چه برسد به خریدن کتاب!...دوستان اهل ادب به ســــــــــــــوت زدن خود ادامه بدهید.

ادامه مطلب متن انگلیسی نامه

این روزااین بااین چندتا آهنگ هم حسی داشتم بعضی جاها...راستی تونستی کلیپ فرشته نجات کامران هومن هم ببین چیز شاقی نیست اما تم تکراریش یکم باید تکرار بشه تا مفهومش تو ذهنابشینه!

اون شعرای پایین هم همش باصدای تو گوش کردم...اگه مصراع بندی و غلط تایپی و اینا داره شرمنده!اصن حوصله ندارم!

+تو نیستی
من نیستم
پاییز است و
تخت خواب هیچ نفره

+انارها رسيدند
دست ها

نرسيدند

اگه پرسید ازت هنوز تو فکرمی/ بخند و بهش بگو1تجربه بودم همین

اگه پرسید تا حالا واسه من گریه کردی/ بگونه ولی بگو گریه کردم که برگردی

حواست نیست به این حالی که من دارم/ حواست نیست که من چقدر دوست دارم

حواست نیست همش گریه شدم کارم/ نفهمیدی من اونم که تورو تنهات نمیذارم

بهش نگو1سالوماباهم زندگی کردیم/ نگو1روزنبودم 1عمرگریه می کردی

بهش نگوکه گفتی زندگی بی من نمیشه/ قسم خوردی بمونی تا همیشه

حواست نیست چقدرخراب و داغونم/ بدون تو تک و تنها نمی تونم

چرا انقدر کناراون تو آرومی/ نگوازگریه هام چیزی نمی دونی

حواست نیست به این حالی که من دارم

...

(اَشوان-حواست نیست)

واست بی تابم و بیخوابم و میدونی دلتنگم/ واست میمیرم و درگیرم و با دنیا در جنگم
منو تنها نذار از روزگار با اینکه دل خستم/ واست دیوونم و می مونم و تا آخرش هستم
داره می باره بارون و تو نیستی/ شده این خونه زندون و تو نیستی
چقدر حسِ بدیه حسِ تنهایی/ دارم می شکنم آسون و تو نیستی

دارم از بین می رم توی این دلتنگی/ داره دل می گیره بی تو از بی رنگی

دارم از بین می رم توی این خاموشی/ کاش می شد می بردی منو با آغوشی

نمی شه با نبودت ساده سر کرد/ نمیشه سالم از این غم گذر کرد

داره می باره بارون و تو نیستی/ شده این خونه زندون و تو نیستی

چقدر حسِ بدیه حسِ تنهایی/ دارم می شکنم آسون و تو نیستی

(ابی-حس تنهایی)

تمام سال من بی‌تو، پر از سوز زمستونه/ صدای خنده رو هیچکس، نمی ‌شنوه از این خونه
تو رفتی و نگاه من، یه دریا درد و غم داره/ یکی انگار توی سینم، گل یاس داره می کاره
بی تو قلب جهنم هم، مثل خونه واسم سرده/ با اون حالی که تو رفتی، محاله بازی برگرده

دارم یخ می زنم بی‌تو، تا فرصت آخه برگرد/ تو این سرمای تنهایی، نمی‌شه حفظ ظاهر کرد
جای خالی تو داره، همه دنیام می گیره/ بی تو آسون ترین کارا، واسم سخته و نفس گیره
بی‌تو هم‌صحبت شب‌هام، همین چهار دونه دیواره/ بی‌تو این سقف هم سقف نیست، ازش دلتنگی می باره
(سیاوش قمیشی- بازی)

گوش به زنگتم وچشام به در خیره/ به انتظارم تا بیای نگو به من دیره

که من دیگه طاقت ندارم/ آخه به دوری تو 1نفرعادت ندارم

منوببخش اگه به تو شک می کردم/ اگه زنگ می زدی گوشی رو روت قطع می کردم

اگه خواسته هات رو نشنیده رد می کردم/ یا ازعشق کس دیگه تب می کردم

حق باتو بود و این و تازه فهمیدم/ که این منم که الکی به تو فاز بد می دم

حق میدم که ازم بدت بیاد و/ بخوای نپلکم دور وبرت زیاد

ولی بدون که بی تو داغون داغونم / باتو زندگیم ایده آل آروم آرومم

نباشی حتما باید1قرصی چیزی باشه/ تا شبابتونم خودم و بااون بخوابونم

اگه دیگه نداری روم هیچ میلی/ اگه منونمی خوای نداره عیبی

ولی اینو بدون عزیزم من هنوزم دوست دارم خیلی

اگه دیگه نداری...

اینو می دونم که خیلی گله داری ازم/ داری خاطرات گریه داری ازم

هرکاری بکنم و هرچقدرم بهت من محبت بکنم

ازم

می دونم نداری ازم دل خوشی/ دل من تنگه برای تو ودل تو چی

برام می تپه برام تنگ می شه / یا دوست داری دلم بیشتر از این تنبیه شه

اگه که نه یالا بگو پس کوشی/ چرا 1میس کالم ندارم از گوشیم

چرا اصلن به من هیچ حسی نداری/ چراسعی نمی کنی ازم حرصی درآری

اگه دیگه نداری روم هیچ میلی/ بدون مثه تو نیستم و می خوامت خیلی

اگه منو نمی خوای نداره عیبی/ نه من مثل تو نیستم چرا بی میلی

اگه نداری روم هیچ میلی

...

چته چقدر فاصله می گیری/ چرا بامن دیگه فاز تازه نمی گیری

چراوقتی میبینی پشیمونم / منونمی بخشی یکم ساده نمی گیری

یادته همیشه چه تو دعوا و آشتی/ توسخت ترین شرایط هم هوام رو داشتی

من و دور نمی زدی،سرم غر نمی زدی/ بااینکه لیاقت از من بهترارو داشتی

حالا تو نیستی بدم به کی تکیه/ باکی درمیون بذارم که کی به کیه

مشکلاتی که دارم بی تو حل نمی شه/ بی تومشکلاتم بیشترو کم نمی شه

پس بیا بگو منو می بخشی/ چرافکر می کنی تو دلخوشیم بی نقشی

وقتی  می دونی چقدر بی توروحیه  ام خرابه/ دیگه دلم طاقت 1لحظه دوریت هم نداره

اگه دیگه نداری روم هیچ میلی...

(آرمین توای اف ام- چته)

+

فکرمیکردم درآغوشش بگیرم بهتراست

بعدها دیدم درآغوشش بمیرم بهتر است

گرم آغوشش شدم دست و دلش لرزید و گفت

شاید ازدستت دلم را پس بگیرم بهتر است

ازقفس هرکس رهایت می کند عاشق تر است

اینکه من با  انکه آزادم اسیرم بهتراست

عشق من این روزها ازادگان زندانی اند

زندگی بی عشق زندان است گیرم بهتراست

عشق من ای کاش بودی عشق من ای کاش بودی

زندگی اینطور اگرباشد بمیرم بهتراست

+

وقتی شقیقه هایم از تحمل زخم های کهنه تیر می کشد

مجبورمیشوم به دورترین عزیزتریم

بابلندترین صدابیندیشم

+

قصه پایان تلخی دارد محبوبم اگربلد نیستی گریه کنی

همینجادستم را ول کن

شب-خارجی-خیابانهایی که باتوقدم نزدم

یکی از مادونفرفراموش می شود

یکی از ما دونفرفراموش می کند

نوررفت

صدا رفت

دوربین را اما بگذار خاموش بماند

بگذارهمه چیز را آنگونه که می خواهم به خاطربسپارم

نه آنگونه که اتفاق می افتد

+

دلتنگم و این درد کمی نیست

که پشت هیچ خط تلفنی صدای تو نیست

دلتنگم و این درد کمی نیست

که رو برمی گردانم و جای تو خالی است

+

چقدربوی تو خوب است بوی آغوشت

همیشه زحمت من بوده است بردوشت

چنان زلال و لطیفی که من مطمئن هستم

2بال بوده به جای دو دست بر دوشت

ولی به خاطرمن بال را کنار زدی

که با دودست بگیری مرا در آغوشت

که بادودست برایم 2بال بگذاری

بجای روشنیی بالهای خاموشت

که آسمان خودت آسمان من باشد

که از بهشت بخوانم دوباره در گوشت

وحال این روسری ات آفتاب تابستان بود

شکوفه تاج سرتو بنفشه تن پوشت

بهشت جای قشنگی است جای دوری نیست

بهشت باغ بزرگی است باغ آغوشت

بهشت اول و آخر گمان نکن حتی بهشت هم بروم می کنم فراموشت

+

وقتی نباشی مهم نیست باران ببارد نبارد

من زنده باشم نباشم

فرقی که دیگرندارد وقتی نباشی چه حرفی اصلا چه شعری چه عشقی

وقتی که هرلحظه بی تو داغی بردل می گذارد

وقتی تو برلب نداری نام من شاعرت را

بهترکسی نام مرا دیگربه خاطر نیارد

درلحظه ی جان سپردن بهتر که دیگر نباشد چشمان خیسی که

من را دست خدا می سپارد

نه کوزه نه نی لبک نه

برخاک سرد مزارم

ای کاش دستان گرمت یک شاخه مریم بکارد

این شاعرقرن حاضراین بیت را حافظانه رندانه برلوح شعرش طرح تو را می نگارد

دیگربه آخر رسیده این نامه و شاعرتو

ازراه دور به گرمی دست تو را می فشارد

پ.ن: نبودنت سخت است همین...کسی نمی تونه این چندکلمه رو باتمام وجود درک کنه!

یه بخش نوشت ها هم میخوام به وب اضافه کنم آماده کردنش یکم طول می کشه...

می خوام منظم ورزش کنم شاید روی روحم تاثیربهتری بذاره شایدهم یکم قدم بلند شه

زبانم هم باید بخونم+درسا که توعید هیچکاری نکردم و حوصله درس رو ندارم...حوصله هیچی...

کلی فیلم ندیده...کلی کتاب نخونده...مونده رودستم

منم موندم رو دست خودم!!

د.ل.ت.ن.گ.م...دد ...منتظرتم...